danischouten
-
10 January 2010 om 22:27 |
Boven de voordeur is een transparante plastic plaat tegen de gevel geschroefd, in witte gotische letters is er ‘Villa Bondo’ ingegraveerd.
Ik hoor hem jammeren in zijn microfoon, daar op dat kleine podium. Huub van Bijnen, zijn stem breekbaar en gepanikeerd. Hij krijgt zijn hand niet in zijn buikspreekpop. Het publiek raakt ongeduldig en begint hem uit te joelen. Maar hij is nog niet klaar. Eerst zijn hand in die pop, verdomme. Die man, eenenzeventig jaar oud, zo kwetsbaar en toch zo moedig. Ze lachen hem uit. Ze bekogelen hem met gehaktballetjes en wijzen naar zijn minirokje en naakte benen. En ik zit daar, gehurkt, verscholen, en vraag me af wanneer – en of – ik moet ingrijpen. Een bierviltje zeilt door de lucht en raakt me in mijn nek. Iemand roept: ‘Doe eens dansen, ouwe!’
Reageer
« « Tijmen Klein Gildekamp dacht aan water, aan een koel glas, aan een badkuip waarin hij zich helemaal onder zou kunnen dompelen, of, liever nog, aan de zee.
--------------------------------------
Het is vandaag 11 maart 2008 en ik denk aan Napoleon, die op de kop af tweehonderd jaar geleden ongetwijfeld iets belangrijks deed, in ieder geval iets wat is geboekstaafd, zoals heel zijn leven, bijna van minuut tot minuut, op papier staat. » »




(4.75 out of 5)