dirkpaul
-
6 January 2010 om 16:44 | 2
(1 x gestemd, gem. 3.00)
Loading ...‘Je trouwt met haar, je woont met haar en je leeft met haar. Maar raak haar aan en ik sla je morsdood.’
Maarten Seebregs is na het overlijden van zijn vriend, met wie hij lief en leed en een huis deelde, in de versukkeling geraakt: ontslagen en ziek wacht hij af. Op een dag wordt hem voorgesteld met een Afrikaanse asielzoekster te trouwen als stand-in voor haar echte minnaar om zo voor haar een verblijfstatus te krijgen; daarna zal Seebregs van haar scheiden met behoud van de bruidsschat. Seebregs stemt toe, maar wordt in de gaten gehouden door opsporingsambtenaren. Hij ziet lijdzaam toe hoe zijn leven onder zijn handen verder verbrokkelt: hij speelt eigenlijk nergens een rol van betekenis. De roman speelt zich af tegen de achtergrond van actuele thema’s als asielzoekers, agressieve allochtone jongeren en de uiteindelijk geringe tolerantie voor homoseksuelen. Het boek kent een sterke compositie; in de hoofdpersonen schetst Lanoye een somber, ontluisterend beeld van de werkelijkheid, waarin uiteindelijk het enige lichtpunt de ware liefde is. Maar die is onbereikbaar, wordt onbereikbaar of is onbereikbaar geworden. (Biblion recensie, Drs. W.A. Fasel)
Reacties
Reageer
« « Het was een heldere koude dag in april, en de klokken sloegen dertien.
--------------------------------------
De wieg schommelt boven een afgrond, en met ons gezond verstand weten we dat ons bestaan slechts een flits is tussen twee eeuwigheden van duisternis. » »
Twitter
RSS Feed
(4.75 out of 5)
dirkpaul
Kathleen Goossens
pebbe
walter
Inge
Kathleen Goossens 11:56 on 13 May 2010 | #
De openingszin nodigt me sterk uit tot het lezen van dit boek:)
dirkpaul 10:45 on 17 May 2010 | #
Vond ‘m ook erg mooi. Eigenlijk twee zinnen natuurlijk, maar die stonden zo mooi met elkaar in verband.