TweetaBoek

Chielos

• 24 November 2009 om 14:51 | 0
  

  (Beoordeel deze openingszin)
  

   Loading ...

  Onwennig schuifel ik met mijn overladen karretje met rugzak en dozen vol medicijnen voorbij de douane van het vliegveld van Kigali, Rwanda.

  
  Vol idealen reist de kersverse tropenarts Steven van de Vijver naar de Democratische Republiek Congo. Voor Artsen zonder Grenzen zal hij er bijna een jaar in een crisisgebied werken. Tijdens zijn verblijf wordt hij binnen en buiten het ziekenhuis geconfronteerd met het leven in deze ontwrichte samenleving en zijn eigen rol daarin als blanke hulpverlener. Ontwikkelingshulp en een leven in Afrika blijken in de praktijk anders dan verwacht.
  Het is een intens bestaan met veel emoties: spannende momenten op de operatiekamer en ontmoetingen met medicijnmannen die zwarte magie beoefenen worden afgewisseld met beladen voetbalwedstrijden van de lokale club, waarin de witte arts als diepste spits staat opgesteld. De vreugde over bijzondere vriendschappen wint het van de beklemmende angst voor oorlog.
  Op een informatieve, humoristische en persoonlijke manier biedt Steven van de Vijver een uniek inzicht in het veelzijdige leven als vrijwilligerswerker in een ontwikkelingsland.

  Toon boektitel

  
  Afrika is besmettelijk
  Vijver, S. van de
  (Meer info…)
  
  
  
   

Reageer

« « Het was die geweldige klap waar ik het meest van schrok.
--------------------------------------
Gelijk steeds uit de bestanddeelen van heet ijzer, door den smidshamer geslagen, tal van brandende vonken schitteren als schijnsels in een glansenden kring, zoo verwekte Dante, daarna Petrarca,–mannen van de grootste begaafdheid, die de verouderde Poëzie bewerkten, zoodat zij den roest van vele eeuwen er uit verwijderden,–als uit een vuursteen de flikkerende vonken van dichterlijken geest, en wiesen lichtende vlammen in grootschen gloed. » »