Claire
-
30 October 2009 om 20:32 |
Ik heb altijd gehuiverd voor de daad van het beginnen.
Een stokoude vrouw die de dood voelt naderen blikt terug op haar kinderjaren, de liefdes die ze heeft gekend, haar huwelijk en de jaren van de Eerste Wereldoorlog die ze maar haar moeder en broer in Frankrijk doorbracht. Gaandeweg ontstaat een intiem panorama van België, haar onduidelijke vaderland. Aan geen van de gebeurtenissen wil ze meer nadruk geven dan aan andere.
Het boek speelt zich af op het raakvlak tussen de grote geschiedenis en de kleine mensenlevens, tussen taal en wereld, verbeelding en werkelijkheid, tussen geschiedschrijving en verhalend proza.
Reageer
« « Het haar van Sid staat nog steeds in geblondeerde stekels rechtovereind, alsof er niets gebeurd is.
--------------------------------------
Dit is het verhaal van Bella, die op een ochtend wakker werd en besefte dat ze er genoeg van had. » »




