Ida
-
29 June 2009 om 20:55 |
De kleine witte stoomboot, Peter Stuyvesant, die de immigranten uit de stank en het gebonk van het tussenddek afleverde in de stank en het gebonk van de New Yorkse huurkazernes, schommelde zachtjes op het water aan de stenen kade, in de beschutting van de verweerde barakken en nieuwe bakstenen gebouwen van Ellis Island.
Voor het eerst in 1934 gepubliceerd, maar het duurde dertig jaar voordat de grote kwaliteit van dit boek werd herkend. Nu geldt het als een Amerikaanse klassieke roman. De lezer wordt door David Schearl, de zoon van een geïmmigreerde jood, meegenomen naar arme wijken in hartje New York: lawaaiig, ruw en door ratten bevuild, met een eigen taaltje. De auteur legt in zijn beschrijving de nadruk op de ontwikkeling van het kind. Zijn onverklaarbare angsten, de liefde voor zijn moeder en de vrees voor zijn vader, zijn afkeer wanneer hij de seksualiteit ontdekt en de onbedoelde poëzie van zijn gedachten als hij zijn jeugd overdenkt. David is klein, zwak, onhandig en bangig, maar hij heeft een onuitputtelijk voorstellingsvermogen. En uiteindelijk, als hij zichzelf in ernstig gevaar heeft gebracht, ondervindt hij nieuw levensinzicht.
Reageer
« « Iedereen wordt geboren met een bijzondere gave, maar Eliza Sommers ontdekte al vroeg dat zij er twee had: een goede reukzin en een goed geheugen.
--------------------------------------
De blauwklei krul, smeert, bakt en kleeft. » »




(4.80 out of 5)