mayavbreemen
-
15 March 2009 om 20:53 |
In 1994 verbleef ik in het huis van bewaring in Orléans.
Door de verf doe ik steeds een beetje magenta. Het is een van mijn geheimen. Het roze van magenta laat de kleuren gloeien. Geel wordt geler of zelfs oranje, het rood wordt dieper rood. Blauw wordt intenser. Wanneer de verf droogt is niet meer te herkennen uit welk potje of tube de kleur afkomstig is. Met magenta gaat alles er een beetje ouder uitzien, maar de kleuren blijven helder. Het is in de loop der jaren een succesformule geworden. Bij het zien ervan hebben de experts steeds weer opnieuw gezegd: ‘Prachtig, eerste kwaliteit.’
Het boek is geschreven in het huis van bewaring in Orleans, nadat de auteur door de Franse politie was opgepakt als ‘de grootste vervalser van deze eeuw’. Enerzijds is dit boek een verslag van twintig jaar leven in de kunsthandel: de schrijver neemt de lezer mee langs kunstenaars, verzamelaars en ateliers in Europa en Amerika. We lezen over litho’s van Karel Appel, gouaches van Asger Jorn, tekeningen van David Hockney en zeefdrukken van Andy Warhol. Anderzijds is dit het geestige relaas van een getalenteerd galeriehouder en schilder die, vervolgd wegens vervalsing van kunstwerken, vijf jaar lang aan internationale opsporing wist te ontsnappen.
Reageer
« « ‘Wat is het doel van uw reis?’
--------------------------------------
De dag na mijn vijftigste verjaardag droomde ik dat ik gewurgd werd. » »




