annemarije
-
22 February 2009 om 16:57 | 0
(6 x gestemd, gem. 3.50)
Loading ...Ik wilde altijd iemand zijn die avondwandelingen maakte.
Een grillig sprookje over eenzaamheid en verlangen.
Sara is de God van haar universum. Overal ziet ze mogelijkheden de wereld te maken zoals zij hem graag ziet, van alles maakt ze kleurrijke plaatjes. Ze giet ’s nachts afwasmiddel in de fontein, zodat hij de volgende dag bruist van bubbels – ze kijkt toe vanaf een afstandje. Ze stopt briefjes in de lege flessen die ze inlevert bij de supermarkt, ze communiceert met haar overbuurman via borden voor het raam en Marktplaats.nl.
Steeds ziet ze manieren om aanwezig te zijn – maar liefst zonder dat men haar echt ziet.
Voor haar werk poseert ze in klederdracht op foto’s voor een eindeloze stroom toeristen. Na haar werk maakt ze nachtwandelingen. Ze vindt schoonheid op vreemde plekken: een kwijlend, gewond konijn dat ze mee naar huis neemt, een zwerver die voor haar zingt. Contact met anderen is een spel, een omweg, een decor . Behalve bij haar opa. Met hem wil ze juist echt contact, wanhopig probeert ze hem in de werkelijkheid te houden, maar dat wordt steeds moeilijker omdat hij meer en meer verward raakt.
Reageer
« « Lolita, licht van mijn leven, vuur van mijn lendenen.
--------------------------------------
Wij menen het publiek te moeten waarschuwen dat wij, in tegenstelling tot wat de bewerker er over zegt, de echtheid van deze brieven niet kunnen waarborgen, maar dat wij zelfs gegronde redenen hebben … » »
Twitter
RSS Feed
Lateisha
dirkpaul
Kathleen Goossens
pebbe
walter