Arjan
-
11 January 2009 om 09:38 | 0
(9 x gestemd, gem. 4.11)
Loading ...De vermeende terugkeer van tante Rosie naar Reetveerdegeem werd als een aangename schok ervaren in de levens van onze volstrekt nutteloze mannen, waarvan ik er op dat moment een in wording was.
De schrijver keert terug naar zijn geboortegrond in Reetveerdegem. We maken kennis met zijn vader, Pierre, die zijn paar uur oude zoontje in een postzak op zijn fiets langs alle kroegen van het dorp rijdt om hem aan zijn vrienden te tonen; zijn grootmoeder, wier nachtrust al te vaak verstoord wordt door de politie als die weer eens een van haar dronken zonen thuis komt afleveren: en niet te vergeten de werkloze nonkels Potrel, Witten en Zwaren, voor wie een wereldkampioenschap zuipen het hoogst haalbare is en die leven volgens het adagium ‘God schiep de dag en wij slepen ons erdoorheen’.
Het boek is zowel een gevoelig ode aan als een hilarische afrekening met het dorp van een jeugd. De auteur is een sterk stilist, die met veel gevoel voor timing en vertelkracht de aandacht van zijn lezers vasthoudt van de eerste tot de laatste bladzijde.
Reageer
« « Lang geleden was Martin Reed tot de conclusie gekomen dat hij in het verkeerde lichaam was geboren.
--------------------------------------
De mens heeft behoefte aan vooroordelen, dat wil zeggen aan oordelen die zo min mogelijk aan de ervaring worden getoetst. » »
Twitter
RSS Feed
(4.75 out of 5)
dirkpaul
Kathleen Goossens
pebbe
walter
Inge