Chielos
-
4 January 2009 om 08:29 |
Ik ben de arts over wie in dit verhaal in soms weinig vleiende bewoordingen wordt gesproken.
De 57-jarige zakenman Zeno Cosini, besluit, daartoe aangespoord door zijn psychiater, zijn levensverhaal op te schrijven. Nauwgezet en vol humor vertelt hij van zijn pogingen van het roken af te komen, zijn toevallige huwelijk, zijn verhouding met zijn vader, zijn ook weer toevallige relatie met een andere vrouw en zijn samenwerking met zijn zwager. De schrijver vertelt hier, zoals in veel van zijn romans, het leven van een mens die niet de kracht heeft zelf een wending aan dat leven te geven, maar die zich laat leiden door toevalligheden en door de mensen om hem heen. Maar het is juist deze mens, in zijn ogen maar al te menselijk, die de anderen, die wel vorm aan hun leven weten te geven, zal overleven.
Reageer
« « Die ene dag. Mensen vragen altijd alleen maar naar die ene dag.
--------------------------------------
‘Vertel mij eens,’ zei Jenny, ‘want jij met jouw opleiding moet het weten: wat is het leven?’ » »


(2 x gestemd, gem. 3.50)
