TweetaBoek

Ruud62

• 2 January 2009 om 19:28 | 0
  

  (2 x gestemd, gem. 1.50)
  

   Loading ...

  Je staat op het punt in Als op een winternacht een reiziger te beginnen, de nieuwe roman van Italo Calvino.

  
  Geldt als een van de hoogte punten van het modernisme, waarin de reflectie over de roman en het lezen van romans op even hilarisch als ingenieuze manier met elkaar zijn verweven.
  Het is een boek vol valkuilen, een boek ook dat daardoor ook niet makkelijk leest, maar wat je krijgt is de moeite meer dan waard. Hoofdpersoon in dit verhaal is feitelijk de lezer zelf: een niet nader omschreven mannelijk personage dat in de eerste regel van het boek begint te lezen in “Als op een winternacht een reiziger”. De lezer komt er na een hoofdstuk achter dat het boek dat hij heeft gelezen eigenlijk een ander boek was, en daarna ontwikkelt zich een bizarre plot waarin allerlei flarden van romans de revue passeren. Het (gedeeltelijk) “jij-perspectief” maakt de roman – zeker in het begin – opmerkelijk realistisch, hoewel het verhaal van de lezer steeds absurder wordt. Al met al is dit boek een belevenis, maar wel een moeizame belevenis: zeer bijzonder en humoristisch, maar wat taai middenin het verhaal. Toch loont het de moeite door te blijven lezen, omdat veel half uitwerkte plotlijntjes aan het eind weer bij elkaar komen, althans: gedeeltelijk.

  Klik hier voor het boek

   

Reageer

« « Het was onvermijdelijk: de geur van bittere amandelen deed hem altijd denken aan het lot van gedwarsboomde liefdes.
--------------------------------------
Die ene dag. Mensen vragen altijd alleen maar naar die ene dag. » »