dirkpaul
-
26 December 2008 om 22:54 |
Wie gedwongen is tussen de middag boodschappen te doen, heeft daartoe een bepaalde, flitsende stijl ontwikkeld die gebaseerd is op snelheid en routine.
Roman in de vorm van een lange snoer korte, seks- en doodrijke verhalen waarvan de eerste en laatste ineengrijpen. Ze zijn verschillend maar ook identiek in hun onherroepelijke gang naar het einde. Sluiter is de oppermachtige verteller die niet alleen met passies, maar ook met tijd en ruimte manipuleert, commentaar levert, en absurdistische of willekeurige wendingen aanbrengt. Toeval, noodlot: in het oog van de eeuwigheid is het hetzelfde. Maar hoe moeten we ons die eeuwigheid voorstellen?
Reageer
« « - Harststikke naakt, alleen zo’n klein dingetje hier.
--------------------------------------
Voordat de rivier de Drens in de zee uitkomt splitst hij zich in smalle stroompjes, die zich door de Miezervlakte kronkelen. » »


(4 x gestemd, gem. 3.75)
