marinalog
-
1 December 2008 om 10:52 |
Wat zegt u daarvan? Een mens hoort er van op: opgehouden met roken, ben ik, achtendertig jaar oud, begonnen gedichten te schrijven. Zuipen en de rest net als vroeger.
Verzameling van een zestal reisbrieven, die gerekend kunnen worden tot de zogenaamde ‘bekentenisliteratuur’. Het thema van de absurditeit van alle leven, indien een hoger streven ontbreekt, beheerst ook deze vrijmoedige en openhartige verhalen. Talrijk zijn de uitweidingen over de verhouding van kunst, leven en religie. Een verbluffend woordgebruik, soms omslachtig door een toegespitste nauwkeurigheid, die het cliche bewust en aangeduid omzeilt, valt ook in deze bundel reisbrieven op.
Antwoord
Reageer
« « Robert Langdon werd langzaam wakker.
--------------------------------------
In de achttiende eeuw leefde er in Frankrijk een man die tot de geniaalste en afschuwelijkste figuren van deze aan … » »




