PaulHW
-
27 November 2008 om 23:50 |
Als de moeder van de dichter zich afvroeg waar de dichter werd verwekt, kwamen drie mogelijkheden in aanmerking: ’s avonds op een bank in een park, op een middag in de flat van een collega van de vader van de dichter of ’s morgens in een romantisch landschap vlak onder de rook van Praag.
Jaromil wordt door zijn kleinburgerlijke, in de liefde bedrogen moeder voorbestemd een geniaal dichter te zijn. En zo wordt de verlegen Jaromil een zelfingenomen dichter-tegen-wil-en-dank, hunkerend naar roem en erkenning, en innerlijk gekweld door zijn kinderlijke uiterlijk en een betuttelende moeder. Maar uiteindelijk zal hij, naar het voorbeeld van verscheidene groten uit de geschiedenis, dromend van een dood door gloed en vlammen, op uiterst onpoëtische wijze sterven.
Antwoord
Reageer
« « ‘Dag meneer Beerta,’ zei hij.
--------------------------------------
“Meine güte, wat is dit hier, een sterfhuis?” » »


(5 x gestemd, gem. 3.80)
