TweetaBoek

Ria

• 26 November 2008 om 11:12 | 0
  

  (2 x gestemd, gem. 2.00)
  

   Loading ...

  Mijn wetmatige naam is Alexander Pertsjov.

  
  “Maar mijn vele vrienden titelen mij Alex, omdat deze versie van mijn naam gladder te spreken is.”
  
  In de zomer na zijn afstuderen reist een schrijver naar het oostelijk deel van Europa. Slechts gewapend met een vergeelde foto gaat hij op zoek naar Augstine, de vrouw die al dan niet een schakel is met zijn grootvader die hij nooit heeft gekend – de vrouw die zijn grootvader, zo is hem verteld, uit de handen van de nazi’s heeft gered.
  Vergezelgd door de onvergetelijke Alex, zijn jonge Oekraïnse gids en tolk die behept is met een komisch spraakverwarrend accent, maakt Jonathan een…

  Antwoord

   

Reageer

« « Het hemelsche gerecht heeft zich ten lange lesten / Erbarremt over my en mijn benaeuwde vesten
--------------------------------------
De Bree zijn denken was hoekig en nors. » »