TweetaBoek

Arjan

• 17 November 2008 om 15:29 | 1
  

  (6 x gestemd, gem. 3.83)
  

   Loading ...

  Het atelier was vervuld van de geur van volle rozen, en toen de lichte zomerwind zich roerde in de bomen van de tuin, kwam door de openslaande deur het zware aroma van seringen of de fijnere odeur van de rose bloeiende doornstruik.

  Hij had de wens geuit zelf jong te blijven terwijl het schilderij dat Basil Hallward van hem had gemaakt, oud werd; dat zijn eigen schoonheid onbezoedeld zou blijven terwijl het gezicht op het doek de smet van zijn hartstochten en zonden zou dragen. Het was de cynische Lord Henry Wotton geweest die in hem dit verlangen naar eeuwige jeugd en schoonheid had gewekt en wenste dat hij zijn leven eveneens tot een kunstwerk zou stileren. Zijn wens wordt verhoord: zijn portret…

  Antwoord

   

Reacties

• 

  Chielos 16:17 on 17 November 2008 | #

  Prachtig! Je ruikt ‘t gewoon…
  Want “Elk Najaar heb zo z’n Voorjaar”…

Reageer

« « Ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht, no. 37.
--------------------------------------
Je steekt een lamp niet aan om hem achter een deur te verbergen: » »