Nicole
-
16 November 2008 om 00:06 | 1
(1 x gestemd, gem. 3.00)
Loading ...Misschien komt het door de sneeuw dat ik me ’s morgens al zo moe voel.
Maarten Klein, de gepensioneerde hoofdpersoon van dit boek, verliest langzaam maar zeker zijn greep op de werkelijkheid. Hij kan heden en verleden niet meer onderscheiden, wil plotseling weer naar zijn werk en ziet zijn echtgenote voor een vreemde aan. ‘Achter me in de deuropening staat een vrouw. Haar bruine haar valt met een lok schuin naar rechts over haar voorhoofd. […] Ze houdt me in de gaten.’
Reacties
Reageer
« « De korenvelden zogen al het licht op van de door snelle wolken beslopen zon.
--------------------------------------
De moordenaar van Lina Siñani Huanca’s ouders kon zelf geen kinderen krijgen, daarom besloot hij Lina Siñani Hu … » »
Twitter
RSS Feed
(4.80 out of 5)
Lateisha
dirkpaul
Kathleen Goossens
pebbe
walter
Maarten 00:18 on 16 November 2008 | #
Hoe kun je de lezer nou beter duidelijk maken hoe het is om dement te worden, dan door hem als het ware ìn het hoofd van de dementerende hoofdpersoon te plaatsen? Door die alleszeggende openingszin moet ik elke winter wel een keer aan dit boek denken.